Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2011

Merry crisis and a happy new fear!

"Τα πράγματα είναι απλά...όλα θα έρθουν μόνα τους χωρίς να το προσπαθείς." Έτσι είπε και και την άφησε να σκεφτεί τα λάθη των παρελθώντων χρόνων.
"Ας προσπαθήσουν λίγο... δε βαρέθηκες να είσαι αφίσα-κάρτα-κορνίζα;". Η αλήθεια ήταν ότι είχε βαρεθεί να σκορπίζεται...να προσπαθεί για δύο, να προσπαθεί πιο πολύ.
Χόρευε. Ήταν ευτυχισμένη. Γελούσε με την καρδιά της. "Don't fight it, fuck it! and let it go"
Απολογισμός: Γλυκόξινος. Η νέα χρονιά: Ελπιδοφόρα και υπερεκτιμημένη.
"Λευτεριά! Αγάπη ρε μουνιά!"

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

The Attention Catcher

και εκεί που πίστευες ότι μάταια περιμένεις, ότι δεν υπάρχει κάτι που θα σε εντυπωσιάσει, να σου ανοίξει διάπλατα το στόμα και να μεγαλώσει τις κόρες των ματιών σου, έρχεται το αναπάντεχο.

Πηγαίνεις να πιεις το ποτό σου ήρεμα και ωραία με μια παρέα και έρχεται. Δεν θυμάσαι την ομορφιά ή την ασχήμια. Θυμάσαι πως ένιωσες. Αν όντως ο θαυμασμός τροφοδοτεί τον έρωτα τότε υπάρχει ελπίδα.

Πριν πόσα χρόνια είχες θαυμάσει κάποιον; Δεν θυμάσαι, ξέχασες. Απασχολημένος με το πως να γίνεις καλύτερος εσύ, έγιναν όλοι ανιαροί. Όλα όμως εδώ πληρώνονται.


Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010

P=F/S (όπου F=δύναμις και S=επιφάνεια)

Και εκεί που νομίζεις ότι το έχεις, ότι τίποτα δε θα μπορέσει να σου τη χαλάσει ...έρχεται η πίεση.

Γενικά με τον όρο 'πίεση' χαρακτηρίζεται το αποτέλεσμα της εφαρμογής μιας δύναμης σε μία επιφάνεια. Μεταφορικά σημαίνει η οποιαδήποτε άσκηση βίας προς εξαναγκασμό.

Σε προσωπικό επίπεδο, πίεση νιώθουμε για διαφόρους λόγους, αλλά χειροτερεύει μια σχέση ή μία κατάσταση όταν δεν εκμυστηρευόμαστε στον άλλον που έχουμε απέναντι τι μας την προκαλεί. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει αυτός που σου την προκαλεί να καταλάβει σε τι βαθμό σε επηρεάζει. Εν αγνοία του οποιοδήποτε, μπορούμε να νιώσουμε πίεση (ακούσια ή εκούσια την εκλογικεύουμε μόνο στο βαθμό που την καταλαβαίνουμε μέσω προσωπικών εμπειριών). Έπειτα, στέλνουμε μηνύματα στον πολύπλοκο εγκέφαλο μας με την μορφή σκέψεων. Με ακαριαίες αρνητικές σκέψεις και δίνοντας απαντήσεις βάσει των παρελθόντων βιωμάτων ενεργοποιούμε ψυχοσωματικές αντιδράσεις.

Στις μέρες μας την πίεση την δεχόμαστε απο παντού. Σε αντίθεση με τις τύψεις τις οποίες μας τις δημιουργούν οι άλλοι, η πίεση μπορεί να ασκείται και εσωτερικά και εξωτερικά. Για να χαλαρώσουμε την πίεση που δεχόμαστε και ασκούμε χρειάζεται χρόνος και σίγουρα συζήτηση. Μόνο που στις μέρες μας είναι πιο εύκολο να τραπούμε σε φυγή παρά να ξεκινήσουμε διάλογο. Ειδικά όταν δεν έχουμε μάθει να κάνουμε διάλογο με επιχειρήματα και φοβόμαστε ότι ο άλλος θα μας μεταχειριστεί ή θα πατήσει πάνω στην ανυπαρξία του ταλέντου του 'διαλέγειν' και της άγνοια μας. Δυστυχώς εάν δεν προσπαθήσουμε να συζητήσουμε η πίεση δε θα πάει πουθενά απλά θα τη διοχετεύσουμε και σε άλλους τομείς.

Αφιερωμένο...