Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009
Μισό κιλό πορτοκάλια
Γιατί βαλτώνουμε και πόσο κακό είναι αυτό? Είναι κακό μάλλον για τους άλλους που χάνουν το παιδί που χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ και σας διασκεδάζω'.
Και για τον ίδιο που βουλιάζει στον καναπέ με τα μάτια κατακόκκινα μετά από επτά CSI σερί, Dexter, Private Practice και δεν ξέρω και ΄γω τι άλλο έχει το Prime Time.
Ολες οι μεριές χάνουν και δεν ξέρω ποιος κερδίζει στο τέλος. Πρέπει όμως κατα καιρούς να υπάρχει αυτή η φάση της εσωστρέφειας στη ζωή του ατόμου. Η επαναφόρτιση είναι μία επώδυνη κατάσταση όπου το λαμπερό 'εγώ' του καθενός λιώνει και καθηλώνεται στο σαλόνι. Σε κουράζει η επαφή, ακόμα και αυτή που σε ευχαριστεί, γιατί όλη μέρα σκορπίζεσαι σε κοινωνικοποιήσεις και τυπικότητες για να είσαι σωστός για τους άλλους.
Χθες μου υπενθυμίσαν πόσο δύσκολο είναι για κάποιους ανθρώπους να συνεχίσουν να κοιτούν μπροστά όταν έχουν συναντήσει το άλλο τους μισό και το 'χουν προσπεράσει.
Δεν το βάζουν κάτω, αλλά οποιαδήποτε νέα επαφή που δεν πάει όπως θα ήθελαν, δεν τους ενοχλεί. Το περιμένουν άλλωστε. Άσε που δεν τους πονάει και τόσο, γιατί ο πόνος που προκαλεί το να είσαι μακριά από το μισό σου πορτοκάλι είναι αξεπέραστος. Δεν τους αποκαρδιώνει που το έτερον ήμισυ δεν νοιώθει το ίδιο και προχωράει (μπρος ή πίσω δεν έχει σημασία). Απλά συνηθίζουν. Είναι σα το καρουζέλ στην αρχή κοντεύεις να ξεράσεις τα σωθικά σου από το γύρω γύρω και μετά το διασκεδάζεις. Είναι τέτοια η εξοικείωση που μετά σηκώνεσαι και ανεμίζεις και το μαλλί με γέλια.
Εύχομαι σε όλους όσους έχουν χάσει το μισό τους πορτοκάλι να βρουν να κολλήσουν με ένα γλυκό μήλο ή έναν γερμά! Θα είναι μια τόσο γλυκιά υποχώρηση που θα αλλοιώσει τη γεύση του ξινού πορτοκαλιού.
Και για τον ίδιο που βουλιάζει στον καναπέ με τα μάτια κατακόκκινα μετά από επτά CSI σερί, Dexter, Private Practice και δεν ξέρω και ΄γω τι άλλο έχει το Prime Time.
Ολες οι μεριές χάνουν και δεν ξέρω ποιος κερδίζει στο τέλος. Πρέπει όμως κατα καιρούς να υπάρχει αυτή η φάση της εσωστρέφειας στη ζωή του ατόμου. Η επαναφόρτιση είναι μία επώδυνη κατάσταση όπου το λαμπερό 'εγώ' του καθενός λιώνει και καθηλώνεται στο σαλόνι. Σε κουράζει η επαφή, ακόμα και αυτή που σε ευχαριστεί, γιατί όλη μέρα σκορπίζεσαι σε κοινωνικοποιήσεις και τυπικότητες για να είσαι σωστός για τους άλλους.
Χθες μου υπενθυμίσαν πόσο δύσκολο είναι για κάποιους ανθρώπους να συνεχίσουν να κοιτούν μπροστά όταν έχουν συναντήσει το άλλο τους μισό και το 'χουν προσπεράσει.
Δεν το βάζουν κάτω, αλλά οποιαδήποτε νέα επαφή που δεν πάει όπως θα ήθελαν, δεν τους ενοχλεί. Το περιμένουν άλλωστε. Άσε που δεν τους πονάει και τόσο, γιατί ο πόνος που προκαλεί το να είσαι μακριά από το μισό σου πορτοκάλι είναι αξεπέραστος. Δεν τους αποκαρδιώνει που το έτερον ήμισυ δεν νοιώθει το ίδιο και προχωράει (μπρος ή πίσω δεν έχει σημασία). Απλά συνηθίζουν. Είναι σα το καρουζέλ στην αρχή κοντεύεις να ξεράσεις τα σωθικά σου από το γύρω γύρω και μετά το διασκεδάζεις. Είναι τέτοια η εξοικείωση που μετά σηκώνεσαι και ανεμίζεις και το μαλλί με γέλια.
Εύχομαι σε όλους όσους έχουν χάσει το μισό τους πορτοκάλι να βρουν να κολλήσουν με ένα γλυκό μήλο ή έναν γερμά! Θα είναι μια τόσο γλυκιά υποχώρηση που θα αλλοιώσει τη γεύση του ξινού πορτοκαλιού.
Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009
Steal Forest Steal!!!
Μακαρι να ήταν δικά μου αυτά τα blogs!!!xexexexe
http://emmacooper.tumblr.com/
http://leslie-miles.blogspot.com/
http://emmacooper.tumblr.com/
http://leslie-miles.blogspot.com/
Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009
Ερωτες του τριημέρου
Πολλές φορές αναρωτιέσαι πόση χαρά, ευτυχία και άλλα συναφή συναισθήματα μπορείς να αντέξεις. Ο μαγικός αριθμός 3 μπορεί να σε βγάλει από την ατέρμονη αναζήτηση.
Εχουν βγει διάφορα βιβλία για το πως το ένα και πως θα κάνετε το άλλο και οι καλοί τρόποι κτλ. Όλα προπαγανδίζουν την τελειότητα και τον 'σωστό' τρόπο ώστε να πετύχεις αυτό που θες. Καλώς ή κακώς κάποιοι άνθρωποι είναι η προσωποποίηση αυτών των συγγραμμάτων. Τείνουν προς το άπειρο της τελειότητας με αποτέλεσμα να βγάζουν πρωτόγνωρα συναισθήματα στους άμεσα ερωτικά εμπλεκόμενους.
Δυστυχώς η πολυπλοκότητα των συναισθημάτων και η ένταση τους δεν διαχειρίζεται εύκολα από τους κοινούς θνητούς. Τα ανθρωπάρια που ξέρουν μόνο να γίνονται αποδέκτες ευτελής ζήλιας και να καταπίνουν μονολόγους σε υψηλούς τόνους από το έτερον τους ήμισυ δεν θα μπορέσουν ποτέ να εκτιμήσουν την αρμονία. Την υποταγή θα πρέπει να την δεχόμαστε μόνο σε σεξουαλικά πλαίσια εντός των πυλών. Η τελειότητα συνιστά διαφορετικότητα. Η διαφορετικότητα θέλει άλλη αντιμετώπιση και το άτομο που δεν έχει μάθει να δέχεται μια διαφορετική κατάσταση καταλήγει να μην αναγνωρίζει την τελειότητα.
Επί χρόνια βομβαρδίζεσαι με ημίμετρα και βάζεις την σκέψη σου και την συμπεριφορά σου σε στεγανά. Όταν όμως σου δοθεί η ευκαιρία να είσαι ελεύθερος να εκφραστείς, να επικοινωνήσεις πολύ άπλα δεν ξέρεις τι να κάνεις την ελευθερία σου και το μόνο που θες είναι να γυρίσεις πίσω στο κλουβί σου. Όλοι διατυμπανίζουμε 'δεν υπάρχει επικοινωνία στις μέρες μας, και συμβιβαζόμαστε κτλ'. Και όταν τον βρίσκεις αυτόν που επικοινωνείς τι σκατά κάνεις; θα σου πω εγώ...ΤΙΠΟΤΑ. Ενθουσιάζεσαι και μετά πίσω στο σπήλαιο να επικοινωνήσεις με τους ουγκα μπούγκα με άναρθρες κραυγές.
Γι αυτό θα πρέπει να περιορίζεσαι στον έρωτα του τριημέρου. Τόσες μέρες μπορεί να διαχειριστεί ο νεάτερνταλ την τελειότητα της επικοινωνίας. Τόσες μέρες μπορεί ο αναλφάβητος του έρωτα να συλλαβίσει την λέξη ευτυχία. Τόσες μέρες η Αλίκη μπορεί να αντέξει στην χώρα των θαυμάτων. Τόσες μέρες χρειάζεσαι για να πειστείς ότι ζεις το όνειρο. Τόσες μέρες για να σου επιβεβαιώσουν ότι είσαι αυτό που ζήτησαν από το λυχνάρι που έτριψαν κρυφά τα χαράματα.
Ευχαριστώ τον Ν. και όλους εκείνους που γίνανε αφορμή για να γραφτεί αυτό το post.
Εχουν βγει διάφορα βιβλία για το πως το ένα και πως θα κάνετε το άλλο και οι καλοί τρόποι κτλ. Όλα προπαγανδίζουν την τελειότητα και τον 'σωστό' τρόπο ώστε να πετύχεις αυτό που θες. Καλώς ή κακώς κάποιοι άνθρωποι είναι η προσωποποίηση αυτών των συγγραμμάτων. Τείνουν προς το άπειρο της τελειότητας με αποτέλεσμα να βγάζουν πρωτόγνωρα συναισθήματα στους άμεσα ερωτικά εμπλεκόμενους.
Δυστυχώς η πολυπλοκότητα των συναισθημάτων και η ένταση τους δεν διαχειρίζεται εύκολα από τους κοινούς θνητούς. Τα ανθρωπάρια που ξέρουν μόνο να γίνονται αποδέκτες ευτελής ζήλιας και να καταπίνουν μονολόγους σε υψηλούς τόνους από το έτερον τους ήμισυ δεν θα μπορέσουν ποτέ να εκτιμήσουν την αρμονία. Την υποταγή θα πρέπει να την δεχόμαστε μόνο σε σεξουαλικά πλαίσια εντός των πυλών. Η τελειότητα συνιστά διαφορετικότητα. Η διαφορετικότητα θέλει άλλη αντιμετώπιση και το άτομο που δεν έχει μάθει να δέχεται μια διαφορετική κατάσταση καταλήγει να μην αναγνωρίζει την τελειότητα.
Επί χρόνια βομβαρδίζεσαι με ημίμετρα και βάζεις την σκέψη σου και την συμπεριφορά σου σε στεγανά. Όταν όμως σου δοθεί η ευκαιρία να είσαι ελεύθερος να εκφραστείς, να επικοινωνήσεις πολύ άπλα δεν ξέρεις τι να κάνεις την ελευθερία σου και το μόνο που θες είναι να γυρίσεις πίσω στο κλουβί σου. Όλοι διατυμπανίζουμε 'δεν υπάρχει επικοινωνία στις μέρες μας, και συμβιβαζόμαστε κτλ'. Και όταν τον βρίσκεις αυτόν που επικοινωνείς τι σκατά κάνεις; θα σου πω εγώ...ΤΙΠΟΤΑ. Ενθουσιάζεσαι και μετά πίσω στο σπήλαιο να επικοινωνήσεις με τους ουγκα μπούγκα με άναρθρες κραυγές.
Γι αυτό θα πρέπει να περιορίζεσαι στον έρωτα του τριημέρου. Τόσες μέρες μπορεί να διαχειριστεί ο νεάτερνταλ την τελειότητα της επικοινωνίας. Τόσες μέρες μπορεί ο αναλφάβητος του έρωτα να συλλαβίσει την λέξη ευτυχία. Τόσες μέρες η Αλίκη μπορεί να αντέξει στην χώρα των θαυμάτων. Τόσες μέρες χρειάζεσαι για να πειστείς ότι ζεις το όνειρο. Τόσες μέρες για να σου επιβεβαιώσουν ότι είσαι αυτό που ζήτησαν από το λυχνάρι που έτριψαν κρυφά τα χαράματα.
Ευχαριστώ τον Ν. και όλους εκείνους που γίνανε αφορμή για να γραφτεί αυτό το post.
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009
Επειδή η φίλη μου θα πεθάνει εάν δεν τους δει...
Εκστασιασμένη μου Μ. σου αφιερώνω αυτό το post them crooked vultures
my space page:
http://www.myspace.com/crookedvultures
my space page:
http://www.myspace.com/crookedvultures
Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)